27.01.12 @ 22:49
Прегледи: 184
Strashno:S
Незнам што ми се случува. Порано секогаш кога ќе се изнервирав за нешто, викав, се дерев по секој кој ќе пробаше да разговара со мене, фрлав се што ќе ми се појавеше пред мене но сватив дека така можам уште повеќе да ја згорчам ситуацијата и се научив некако да го контролирам бесот под некоја дистанца да се воздржувам.. Но, уште повеќе се зафркнав.. Сега, вријам внатрешно и барам место да го исфрлам цел бес и цела нервоза и кога ќе ми пукне филмот не се дерам не викам, туку знаете што правам? Си ја гризам долната усна се додека не почне да тече крв, да се лие крв... Крв во потполна смисла на зборот, цела долна усна ми е облеана во крв. Или пак ќе почнам да кинам нешто, лифчиња или тетратки, или врвци од патики или ќе ги изгризам сите нокти до еден..
Немате појма колку е глупаво и дебилно ова чуство, ми доаѓа само да отидам некаде и пискам колку што ме држи гласот ама знам дека такво место никогаш нема да најдам...:(
Во моментов си ја гризам устата -.- Исто од нервоза.
Или ги крцкам прстите.
Лошо, знам.
А претпоставувам дека лек за ова нема ;(
- bubba-
Оди на психијатар.
Не го сфќај ова погрешно.. но навистина мислам дека имаш потреба од тоа. Тоа е нормална работа,само ние имаме ваков менталитет,што го искриви значењето на психијатарот.
Јас не ти препорачувам психијатар,туку психолог.
Има разлика помиѓу тие две професии.
-zab4e
Ќе ми треба време да соберам храброст за тоа...
Bozee.... :O
A jas si se deram i vikam i taj mi e najlesen nacin za isfrluvanje i ke si prodolzm taka :D
A ti :/. mesto da ni kazuvas nam tuka , zemi odi na lekar zbori so nekoj :/
Изгубив многу личности бидејќи така се понашав. Бесот го исфрлав на нив и целата лутина... Неможам да го правам тоа повеќе:/
najdi nekoj sport i zanimavaj se so nego :) ispitano
Tanja Valo
Па викам јас. Треба да имате контрола врз себе. Тоа е нормална работа, но контролирај се, кога сакаш дакинеш листови, вдиши длабоко, и смири се, речи си можам да се смирам и се ке биде добро, ке биде добро... Тоа е депресија и нервоза, не и потклекнувај, не се предавај. Смири се. И живеј живот со рамнотежа, баланс.. Ако не се подобрува ситуацијата оди на психолог или психијатар, и двајцата можат да ти помогнат... Иако ова е повеќе како за психолог.
Би те советувала да посетиш психолог.
Инаку и јас сум таква нервозна,знам да се дерам,да викам,да фрлам се' што ќе ми излезе пред очи...
Едноставно тоа е пубертет.
-КитиБу