Koga zivotot bi bil podolg, za da umeam da gi izmectaam moite posledni sonovi...Koga ljubovta bi bila podolga bi uzivala vo sekoj den, vo sekoja sreka i vo zaigrenosta na zborovite te sakam...Da gledam kako ljubovta bi igrala pred mene, a ne solzite da se leat...I koga solzite ke se povlecat i ke potonat dlaboko vo mene...Dlaboko vo srceto...Ke izleze smea od moeto lice...Koga radosta bi me napravila da bidam devojka, devojka onakva kakva sto sakam da bidam, devojka od sonistata, devojka od bajkite bi bila gorda sto sum se rodila...Da go ostavam minatoto...Toa se samo spomeni...No koga ke se setam na toa gi grizam moite usni, krv proleana od usni, zborovi nedoizreceni, nemam sila da izgovoram ime...Ne mozam veke da te sakam...Srce pameti koga e iznevereno i napusteno, ti go sroni srceto, i go zapre vremeto...Ti si mi solza vo srceto zvezda najsvetla...Zamina...I beleg ostavi na moite usni , najveke na srceto, go zarobi i ne go otvori. Dusava moja e izgorena i povredena od slepi damki na spomenite tvoi, ljubovta, solzite...Najgolema prevara...Nekogas koga ke najdam i proziveam vo drug zivot sekavanjata ke isceznat...Ke bidam nasmeana, a solzite zarobeni ke im recam zbogum i ke se vratam vo ona sto site go posakuvame:

Da Sakame, bidejki sakame od ednostavna pricina: Za Da Ne Sakaat I Drugite