VO PARKOT NA MESECINATA

Ludost e ova, no

tie dvajcata

se najdoa

VO parkot na mesecinata

SE gledaa eden so drug

i letaa vo mislite

patuvaa niz vremeto

No, ne se vrakaa vo segashnosta

Ne sakaa nishto da znaat za realnosta.

Edna ptica, tamu se teteravese od ladno,

go ispustase svojot zvuk.

Moze i znak beshe za neshto,

Ne e ni vazno.

Baknezi roj, i

tela smrznati od studot,i

toplina vnatreshna podarena od ljubovta.

Miluvanja, bavni,

studija na nivnata vozdrzanost.

Vo parkot na mesecinata

ova zasekogas ke ostane,

I ke go znaat tie i taa premrznata ptica

P.S: "Ova e ona sto vistinski se sluci"