Зошто сеуште не можам да те заборавам? Зошто сеуште свесно продолжувам со оваа игра кога знам дека на крајот повторно јас ке бидам таа што ќе изгуби, таа што повторно ќе остане со скршено срце. Но како... кажи ми како да се одалечам од тебе... како да прекинам да мислам на тебе... како да му кажам на срцево дека не си за мене, дека нема да се смениш никогаш... како да избегам далеку од тебе, да се сокријам во некој мрачен агол каде што ти нема да можеш да ги слушнеш довикувањата на мојата душа, како? Повторно истата приказна, повторно се врти оној магичен круг од кој не сум способна да излезам. Се прашувам со што ли заслужи да те сакам толку, со што? Со болката која ми ја нанесе толку пати, со деновите кога немав слушнато ни глас од тебе, со сите пораки кои никогаш не ми ги прати, со сета упорност која никогаш не ја видов кај тебе? Со сето ова ли, кажи ми? Беше доволен само еден момент да те засакам, и сега знам дека нема да ми биде доволен ни еден цел живот за да те заборавам... Се уште те сакам, а тоа ме убива... Не можам повеќе... не можам повеќе да ги задржам солзиве кои ми го раскинуваат срцето... Се уште се надевам на некоја среќна епизода со тебе, а длабоко во себе знам дека не заслужуваш... Но оваа љубов е посилна од сите страдања, посилна од разумот, посилна од реалноста... Не можам да се откажам од тебе знам... само се залажував сето ова време... не можам да те оставам во минатото како еден заборавен спомен на тинејџерската љубов... едноставно не можам... иако со твоето присуство ги будиш сите можни чувства во мене, иако внесуваш сомнежи во сите мои одлуки, иако полека ме убиваш... јас знам дека секогаш ќе те сакам.
А сега повторно се појавуваш во мојот живот, со нови ветувања. Со нови одговори, а сепак оној ист поглед во очите кој никогаш не успеав да го одгатнам... кој секогаш ветуваше многу, а на крајот не правеше ништо... Но дали овојпат е поинаку, се прашувам... дали повторно да ти го дадам моето срце? Можно ли е да се смени конечно? Милион прашања кои постојано патуваат во моите мисли... Милион прашања, милион двоумења... а само еден нем глас во далечината, глас без одговор... Помогни ми, дај ми причина да ти верувам, дај ми причина да продолжам со овој живот, живот кој застана таму каде што пред некое време престанавме да постоиме јас и ти...