Странец

Не сакам нешто повеќе за да сум задоволна.

Го сакам и она малку, што секој ќе го направи среќен.

Несакам постојано да талкам

по патеките на другите,

сакам и јас да си го пронајдам својот пат...

Како странец се навраќам во играта,

за да продолжам да си играм

со камчињата покрај реката.

Живеам само заради тоа

да бидам еден обичен дел од постоењето...

Како илузија се покорувам

да ја засолнам болката, да ми олесни...

Но, кога ќе се запрашам, каде сум!?

-Тогаш добиавам само одговор од вистината...