Приказна

Секогаш викав: Љуби без да сакаш....но сепак секогаш не е така. 

Се ''затрескав'' премногу во тебе. Те сакав со сето мое срце. Можеби имав шански кај тебе, но јас не искористив ниту една.. Секогаш кога ќе видев дека имам шанса кај тебе му се скарував на дечкото со кого одев. Те сакав само тебе и никој друг. 

Еден ден запознав дечко...кој можеби ме засака...не можам да кажам со сигурност.  Се фатив со него само за да те заборавам. Дечкото беше добар со мене..но потоа дознав дека за некои работи ме лажи..тогаш ја изгубив цела доверба кај него. Сепак останав со него бидејќи ме молеше да се смириме. Потоа повторно почнав да трчам по она машко кое го сакав премногу и сеуште го сакам. Можеби чувствувам нешто кон ова машко што сум во врска ама сепак се сомневам дека повторно ме лажи...можеби ме сака премногу не велам не..но не можам постојано да ги слушам неговите лаги и да се прави дека тој знај се, дека тој можи се! а всушност појма нема!!!

Ми ветуваше дека ќе се смени..дека се ќе биде поинаку но....можеби се смени во некој работи, но во другите? ...продолжи да ме лажи, со љубомората ја достигнува секоја граница, не велам јас да не биди љубоморен...ама до толку?....можеби сакам да се скарам, но повторно ќе почни да ме моли и јас само од сожалување ќе се смирам со негоо...офф ...стварно незнам што да правам...на некој начин се поврзав со него ...но стварно не можам да го трпам ова..од кога се фатив со него секој ден со нервози и карање го поминувам... сакам повторно да бидам среќна како порано. Тогаш можеби немав дечко ама сепак бев среќна....!!!

морав негде да се испразнам ;)))